1° Mai: Déclaration commune des organisations ouvrières iraniennes

by

Traduction par le blog ami Révolution en Iran d’après la version anglaise de Street Journalist.

Déclaration commune de dix organisations ouvrières d’Iran pour le 1er Mai 2010 :

Le 1er Mai est la journée de solidarité internationale de la classe ouvrière et un jour où les ouvriers protestent partout dans le monde contre la pauvreté et l’inégalité. En ce jour, dans le monde entier, des millions de travailleurs arrêteront le travail, prendront les rues et montreront leur colère et leur dégoût face à l’annonce des nombreuses catastrophes que le capitalisme inflige à l’humanité et leurs cris pour la libération de l’oppression et de l’exploitation.

Les protestations des travailleurs contre la brutalité du capitalisme et les inégalités retentiront partout dans le monde le 1er Mai alors que l’interdiction de la célébration de cette journée est effective en Iran, et de nombreux travailleurs qui avaient organisé le 1er Mai 2009 ont été jugés, emprisonnés et condamnés à de lourdes peines. Des dirigeants et militants ouvriers croupissent en prison pour avoir défendu leurs droits humains fondamentaux.

Avec une telle effroyable absence de droits sociaux pour les travailleurs dans conditions de trois décennies de système capitaliste en Iran après la révolution de 1979,  la réduction du salaire minimum à un quart en dessous du seuil de pauvreté et conduit à une absence de paiement régulier de ces salaires et les licenciements massifs de travailleurs, les contrats temporaires, ont imposé des conditions dignes de l’enfer à des millions de familles ouvrières. Aujourd’hui, plus que jamais, pour assurer le taux de profit du capital, des usines sont fermées et des subventions réduites, coupant ainsi les derniers fils pour la survie de millions de familles ouvrières pour remplir les poches des investisseurs.

Mais les travailleurs ont prouvé lors de la révolution de 1979 ainsi que ces dernières années, qu’ils ne toléreront pas cette misère, que malgré la prison et la répression, ils se lèveront avec le peuple contre les violations de nos droits humains les plus fondamentaux et que nous ne leur permettront pas de ruiner encore plus notre existence. Nous sommes les principaux producteurs des richesses et des marchandises dans la société et nous avons le droit à une vie humaine correspondante aux standards les plus élevés de la vie humaine d’aujourd’hui.

Dans ce contexte, nous protestons aussi contre les circonstances qui sont celles depuis le dernier Premier Mai, depuis que les masses en Iran ont été exposées à la suppression de leurs droits. Nous avançons les revendications suivantes et demandons leur effet immédiat :

1 –Nous sommes libres de nous organiser (indépendement du gouvernement et des employeurs), de faire grève, de protester, de manifester, de nous rassembler et de parler librement. C’est notre droit et les droits sociaux des travailleurs et de la population d’Iran doivent être reconnus inconditionnellement.

2 –Nous voyons le plan de coupes budgétaires dans les subventions (pour des subventions ciblées) et le salaire minimum à 303 tomans comme imposer graduellement la mort à des millions de familles ouvrières et revendiquons la suspension immédiate du plan de réduction des subventions et l’augmentation du salaire minimum à 1.000 tomans.

3 – Les arriérés de salaires ouvriers doivent être payés immédiatement et sans aucun prétexte pour ne pas le faire. Le non-paiement des salaires doit être jugé comme un crime et les dommages causés aux travailleurs doivent être payés.

4 – Le licenciement de travailleurs, quel qu’en soit le prétexte, doit s’arrêter et ceux qui sont sans-emploi ou qui ont atteint l’âge de travailler et prêts pour un emploi doivent percevoir une assurance chômage appropriée jusqu’à ce qu’ils soient employés.

5 – Nous voulons éliminer les contrats temporaires et la signature de contrats blancs et demandons la sécurité de l’emploi pour tous les ouvriers et travailleurs salariés en accord avec les plus hauts standards de santé et de sûreté. Nous de l’élimination de toutes les agences d’Etat ou contrôlés par l’Etat des lieux de travail.

6 – Nous demandons l’éradication de la peine de mort et la libération immédiate et inconditionnelle d’Ebrahim Madadi, Mansour Osanloo, Ali Nejati et de tous les militants ouvriers ou d’autres mouvements sociaux et l’arrêt des persécutions contre eux.

7 –Nous condamnons toute agression contre les protestations ouvrières ou populaires et voyons ce type de liberté d’expression comme un droit inaliénable de la population.

8 –Nous voulons l’éradication de toutes les lois qui discriminent les femmes et l’assurance de la pleine égalité et des droits inconditionnels des femmes et des hommes dans tous les domaines sociaux, économiques, politiques culturels et de la vie familiale.

9 – Nous voulons que tous les retraités profitent d’une vie prospère sans inquiétudes économique et l’élimination de toute discrimination dans le paiement des retraites et dans les cotisations pour leur sécurité sociale et leur santé.

10 – Le travail des enfants doit être éradiqué, et tous les enfants doivent bénéficier d’établissements éducatifs, de la santé et du bien-être, indépendamment de leur genre, race, religion ou du statut social et économique de leurs parents.

11 – Nous annonçons solennellement notre soutien à tous les mouvements sociaux d’émancipation, et dénonçons fermement les arrestations, jugements et emprisonnements des militant(e)s de ces mouvements.

12 – Nous annoncer notre forte solidarité avec les revendications des enseignants, infirmières et autres classes laborieuses de la société et nous considérons comme leurs alliés et appelons à la satisfaction immédiate de leurs revendications.

13 –Nous sommes partie intégrante des ouvriers du monde et condamnons les expulsions et toutes les formes de discriminations à l’encontre des immigrés afghans ou d’autres nationalités.

14 –Nous apprécions le soutien international avec les luttes ouvrières d’Iran et exprimons notre soutien inflexible à toutes les protestations et luttes des travailleurs à travers le monde ; nous nous considérons comme leurs alliés. plus que jamais, nous insistons sur la solidarité internationale de la classe ouvrière pour paver la voix vers la libération de la brutalité du système capitaliste.

15 – Le 1 Mai doit être déclaré jour férié officiel dans le pays et être inclus dans le calendrier officiel et toutes les restrictions à l’encontre de la reconnaissance de cette journée doivent être abolies.

Vive le 1er Mai !

Vive la Solidarité Internationale des Travailleurs !

Syndicat des Travailleurs de la Compagnie des Bus de Téhéran et Banlieue – Syndicat des Travailleurs du Sucre de Canne d’Haft Tapeh – Syndicat Libre des Ouvriers en Iran – Bureau de Fondation du Syndicat des Travailleurs du Métal et de la Mécanique – Bureau de Fondation du Syndicat des Peintres – Association des Électriciens et des Ouvriers du Métal de Kermanshah – Comité pour Poursuivre la Constitution d’Organisations Ouvrières Libres – Comité de Coordination pour Aider à Former des Organisations Ouvrières –  Association pour la Défense des Travailleurs Sans-Emploi et Licenciés de Saghez – Conseil des Femmes

Mansour Osanloo et Ebrahim Madadi


Étiquettes :

6 Réponses to “1° Mai: Déclaration commune des organisations ouvrières iraniennes”

  1. Tweets that mention 1° Mai: Déclaration commune des organisations ouvrières iraniennes « La Bataille socialiste -- Topsy.com Says:

    […] This post was mentioned on Twitter by prinkipo, Bataille socialiste. Bataille socialiste said: 1° Mai: Déclaration commune des organisations ouvrières iraniennes: Traduction par le blog Révolution en Iran. D… http://bit.ly/d3DqXN […]

    J'aime

  2. 1° Mai: Déclaration du PUCO « La Bataille socialiste Says:

    […] Déclaration commune des organisations ouvrières iraniennes […]

    J'aime

  3. **** Says:

    in farsi:

    اول ماه مه روز همبستگی بین المللی طبقه کارگر و روز اعتراض جهانی کارگران به فقر و فلاکت و نابرابری است. در این روز میلیونها کارگر در سراسر جهان دست از کار می کشند، خیابانها را به تسخیر خود در می آورند و با اعلام خشم و انزجار از مصائب بی شماری که نظام سرمایه داری بر بشریت تحمیل کرده است، رهائی از ستم و استثمار و بر پائی دنیائی بهتر را فریاد میزنند.

    طنین اعتراض به مشقات نظام سرمایه داری و برابری خواهی کارگران در اقصی نقاط جهان در حالی در روز اول ماه مه پهنه گیتی را در برمیگیرد که علاوه بر ممنوعیت برگزاری مراسم این روز در ایران، هم اکنون بسیاری از کارگران برگزار کننده مراسم اول ماه مه سال 88 یا به زندان محکوم شده اند و یا در معرض صدور احکام سنگین قضائی قرار دارند و دهها تن از فعالین و رهبران کارگری به جرم برپائی تشکلهای کارگری و دفاع از حقوق انسانی شان در زندانها بسر میبرند.

    تحمیل چنین ابعاد وحشتناکی از بی حقوقی اجتماعی بر کارگران ایران در شرایطی است که سیستم سرمایه داری ایران پس از گذشت سه دهه از انقلاب بهمن 57، دستمزد کارگران را به یک چهارم مبلغ زیر خط فقر تقلیل داده و با عدم پرداخت بموقع این دستمزدها و اخراج و بیکار سازی توده های عظیمی از کارگران و رواج قراردادهای موقت و سفید امضا شرایط به غایت جهنمی را بر میلیونها خانواده کارگری تحمیل کرده است و امروزه برای تضمین بیش از پیش سود آوری سرمایه با به تعطیلی کشاندن کارخانه ها و طرح قطع یارانه ها در صدد است تا آخرین لقمه ها برای زنده ماندن میلیونها خانواده کارگری را از سفره آنان به جیب صاحبان سرمایه سرازیر کند.

    اما همانگونه که ما کارگران ایران در انقلاب بهمن 57 و سالهای اخیر نشان دادیم تاب تحمل اینهمه فلاکت و بی حقوقی را نخواهیم آورد و علیرغم زندان و سرکوب، پیشاپیش عموم مردم ایران در مقابل لگد مال شدن بدیهی ترین حقوق انسانی خود ایستادگی خواهیم کرد و اجازه نخواهیم داد بیش از این حق حیات و هستی ما را به تباهی بکشانند. ما تولید کنندگان اصلی تمامی ثروتها و تعمات موجود در جامعه هستیم و داشتن یک زندگی انسانی مطابق با بالاترین استانداردهای زندگی بشر امروز را حق مسلم خود و عموم توده های مردم ایران میدانیم.

    در این راستا ما ضمن اعتراض به وضعیت موجود که از روز جهانی کارگر سال گذشته به این سو کارگران و عموم توده های مردم ایران را بیش از پیش در معرض سرکوب و تحمیل بی حقوقی قرار داده است بر تحقق مطالبات زیر پای می فشاریم و خواهان تحقق فوری و بی قید شرط همه آنها هستیم:

    1- برپايي تشكل هاي مستقل از دولت و کارفرما، اعتصاب، اعتراض، راهپیمائی، تجمع و آزادي بيان حق مسلم ما است و اين خواسته ها بايد بدون قيد و شرط به عنوان حقوق خدشه ناپذير اجتماعي كارگران و عموم مردم ایران به رسميت شناخته شوند

    2- ما طرح قطع یارانه ها (هدفمند کردن یارانه ها ) و حداقل دستمزد 303 هزار تومانی را تحمیل مرگ تدریجی بر میلیونها خانواده کارگری میدانیم و خواهان توقف فوری طرح قطع یارانه ها و افزايش حداقل دستمزدها به یک میلیون تومان هستیم

    3- دستمزدهاي معوقه كارگران بايد فورا » و بي هيچ عذر و بهانه اي پرداخت شود و عدم پرداخت آن بايستي به مثابه يك جرم قابل تعقيب قضائي تلقي گردد و خسارت ناشي از آن به كارگران پرداخت شود

    4- اخراج و بيكار سازي كارگران به هر بهانه اي بايد متوقف گردد و تمامي كساني كه بيكار شده و يا به سن اشتغال رسيده اند و آماده به كار هستند بايد تا زمان اشتغال به كار از بيمه بيكاري متناسب با يك زندگي انساني برخوردار شوند

    5- ما خواهان محو قراردادهاي موقت و سفيد امضاء، تامين امنيت شغلي كارگران و تمامی مزد بگیران ، رعایت بالاترین استاندارد های بهداشت و ایمنی کار و بر چیده شدن تمامی نهادهای دست ساز دولتی از محیطهای کار هستیم 6- ما خواهان لغو مجازات اعدام و آزادی فوری و بی قید و شرط ابراهیم مددی ، منصور اسالو ، علی نجاتی و کلیه فعالین کارگری و دیگر جنبش های اجتماعی و اعتراضی از زندان و توقف پیگرد های قضایی علیه آنان هستیم .

    7- ما ضمن محكوم كردن هر گونه تعرض به اعتراضات کارگری و اعتراضات مردمی، اعتراض به هر گونه بی حقوقی و ابراز عقيده را حق مسلم و خدشه نا پذير کارگران و عموم مردم مي دانيم

    8- ما خواهان لغو کلیه قوانین تبعیض آمیز نسبت به زنان و تضمین برابری کامل و بی قید و شرط حقوق زنان و مردان در تمامی عرصه های زندگی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و خانوادگی هستیم

    9- ما خواهان برخورداري تمامي بازنشستگان از يك زندگي مرفه و بدون دغدغه اقتصادي و رفع هرگونه تبعيض در پرداخت مستمري بازنشستگان و بهره مندی آنان از تامین اجتماعی و خدمات درمانی هستیم

    10- کار کودکان باید محو گردد و تمامی کودکان بايد جداي از موقعيت اقتصادي و اجتماعي والدين، نوع جنسيت و وابستگي هاي ملي و ن‍‍ژادي و مذهبي از امكانات آموزشي، رفاهي و بهداشتي يكسان و رایگانی برخوردار شوند

    11- ما بدينوسيله پشتيباني خود را از تمامي جنبش هاي اجتماعی آزادی خواهانه اعلام مي داريم و دستگيري، محاكمه و به زندان افكندن فعالين اين جنبش ها را قويا » محكوم مي كنيم

    12- ما ضمن اعلام حمايت قاطعانه از مطالبات معلمان، پرستاران و ساير اقشار زحمتكش جامعه ، خود را متحد آنها مي دانيم و خواهان تحقق فوري مطالبات آنان هستيم

    13- ما بخشي از كارگران جهان هستيم و اخراج و تحميل هر گونه تبعیض بر كارگران مهاجر افغاني و ساير مليت ها را به هر بهانه اي محكوم مي كنيم

    14- ما ضمن قدرداني از تمامي حمايت هاي بين المللي از مبارزات كارگران در ايران و حمايت قاطعانه از اعتراضات و خواسته هاي كارگران در سراسر جهان خود را متحد آنان مي دانيم و بيش از هر زمان ديگري بر همبستگي بين المللي كارگران براي رهايي از مشقات نظام سرمايه داري تاكيد مي كنيم

    15- اول ماه مه بايد تعطيل رسمي اعلام گردد و در تقويم رسمي كشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعيت و محدوديت برگزاري مراسم اين روز ملغي گردد

    زنده باد اول ماه مه

    زنده باد همبستگي بين المللي كارگران

    1 مه 2010

    11ارديبهشت1389

    سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

    سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه

    اتحادیه آزاد کارگران ایران

    هیئت بازگشائی سندیکای فلز کار و مکانیک

    هیئت بازگشایی سندیکای کارگران نقاش

    انجمن صنفی کارگران برق و فلز کار کرمانشاه

    کمیته پیگیری ایجاد تشکلهای آزاد کارگری

    کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری

    انجمن دفاع از کارگران اخراجی و بیکار سقز

    شورای زنان

    J'aime

  4. lucien Says:

    J'aime

  5. lucien Says:

    Ali Nejati, secrétaire du Syndicat des Travailleurs de la Compagnie de Sucre de Canne d’Haft Tapeh, est actuellement incarcéré suite à son activité syndicale avec d’autres membres du syndicat. A l’occasion du 1er mai, journée internationale des travailleurs, il a envoyé un message adressé à toutes les travailleuses et à tous les travailleurs :

    A tous les travailleurs en Iran et dans le monde,

    Je vous salue vous et vos familles pour le 1er Mai, Journée Internationale des Travailleurs.

    Cette journée est le symbole de la solidarité et de l’unité de tous les travailleurs à travers le monde et c’est nécessaire pour obtenir nos buts et nos revendications, car nous n’avons pour y arriver pas d’autres choix que de nous unir et d’être ensemble. Sans une organisation indépendante, les travailleurs ne peuvent obtenir leurs plus simples revendications. Mes collègues et moi avons été jugés et jetés en prison parce que nous voulions construire un syndicat à la compagnie de sucre de canne d’Haft Tapeh. Pourtant, nous, travailleurs, ne devons jamais cessé de nous battre pour nos revendications et créer nos propres organisations et associations indépendantes.

    Je souhaite aux travailleurs, où qu’ils soient, du succès et d’être fiers, par leur regroupement et leur organisation pour défendre leurs droits et leurs revendications.

    Vive la Solidarité Internationale des Travailleurs !

    Ali Nejati, secrétaire du Syndicat des Travailleurs de la Compagnie de Sucre de Canne d’Haft Tapeh, 1 Mai 2010
    http://iranenlutte.wordpress.com/2010/05/02/message-dali-nejati-aux-travailleurs-depuis-la-prison-evin/

    J'aime

  6. Campagne pour la libération des travailleurs emprisonnés en Iran « La Bataille socialiste Says:

    […] 1° Mai: Déclaration commune des organisations ouvrières iraniennes (04-2010) […]

    J'aime

Commentaires fermés


%d blogueurs aiment cette page :